როგორ მუშაობს მცირე ბიზნესის გადასახადი
მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ინდივიდუალური მეწარმე იხდის შემოსავლის 1%-ს მოგების სტანდარტული 20%-ის ნაცვლად. გამოქვითვები არ ხდება — გადასახადი უბრალოდ შემოსავლის წილია — ამიტომაც ეს სტატუსი პოპულარულია ფრილანსერებს, კონსულტანტებსა და მცირე მოვაჭრეებს შორის.
1%-იანი განაკვეთი მოქმედებს, სანამ წლის შემოსავალი 500 000 ₾-ს (ღვინის ტურიზმისა და აგროტურიზმისთვის 700 000 ₾-ს) არ გადააჭარბებს. იმ თვის დასაწყისიდან, როცა ზღვარი გადაჭარბდება, განაკვეთი 3% ხდება კალენდარული წლის ბოლომდე.
მაგალითები
- შემოსავალი 60 000 ₾ წელიწადში: 1% = 600 ₾ გადასახადი, დაახლოებით 50 ₾ თვეში.
- შემოსავალი 600 000 ₾ წელიწადში, თანაბრად: ზღვარი ნოემბერში გადაჭარბდება. იანვარი–ოქტომბერი (500 000 ₾) 1%-ით = 5 000 ₾, ნოემბერი–დეკემბერი (100 000 ₾) 3%-ით = 3 000 ₾ — სულ 8 000 ₾.
- დღგ-ის გადამხდელი, დღგ-ის ჩათვლით 118 000 ₾: გადასახადი ითვლება დღგ-ის გარეშე 100 000 ₾-დან, ანუ 1 000 ₾.
მიკრო ბიზნესი, მცირე ბიზნესი თუ საერთო რეჟიმი?
- მიკრო ბიზნესი — წელიწადში 30 000 ₾-მდე შემოსავალი და დაქირავებულების გარეშე: საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფალია.
- მცირე ბიზნესი — შემოსავლის 1% (ზღვრის ზემოთ 3%): საუკეთესოა, როცა ხარჯები დაბალია.
- საერთო რეჟიმი — შემოსავალს გამოკლებული ხარჯების 20%: შეიძლება იაფი იყოს მხოლოდ მაშინ, როცა ხარჯები შემოსავლის უდიდეს ნაწილს შეადგენს. შესადარებლად შეიყვანეთ ხარჯები ზემოთ.
რა არ იბეგრება 1%-ით
ზოგიერთი შემოსავალი სპეციალური რეჟიმიდან გამორიცხულია და სტატუსის მიუხედავად საერთო წესით იბეგრება — მაგალითად ქირა, პროცენტი, დივიდენდი, ქონების რეალიზაციით მიღებული ნამეტი და კომპანიისთვის ან მეწარმისთვის გაწეული სამშენებლო მომსახურება. დაქირავებით მიღებული ხელფასიც ცალკე იბეგრება და 500 000 ₾-იან ზღვარში არ ითვლება.